Yanlarında kuyruğundan kan akan üç aylık bir kuzu vardı. 

“Niçin kestin kuzunun kuyruğunu?” 

“Ben kesmedim, ilk defa görüyorum.”

İnanmadılar, sopalarla dövmeye başladılar. 

Dövdüler, dövdüler ve gittiler. 

O sopalar yeniden başına vurulacakmış gibi fırladı ve kendini korumak istercesine ellerini ileriye uzattı. 

“Kişilerine iğne batırın, batırdığınız yerden kıpkırmızı bir kan sızdığını göreceksiniz. 

Öylesine canlı kişiler Muzaffer Buyrukçu’nun adamları.” 

Cemal Süreya 

(Tanıtım Bülteninden)