pas tutmuş 

çoğul yalnızlıklarımdan 

kalmış gebe sözcüklerim 

uzunca bir yolun teri düştü yorgunluğuma 

emeksiz sevdaların zenginlikleri içersindeyiz 

yeni bir çağın geçmiş çıraklığında yanıyoruz 

soyunmak mı istersin acımasız dünyanın kibrine 

geldik ve gidiyoruz 

üç günlük uykumuzun ölüm sersemliğinde 

yağmur kokusundaki toprak 

binlerce insanın anılarını saklamışçasına geliyor